Enkelspel bij tennis: alles over de single

Het enkelspel bij tennis, ook wel “single” genoemd, is de meest gespeelde vorm van tennis waarbij twee spelers het tegen elkaar opnemen op een rechthoekig court. In tegenstelling tot het dubbelspel, waarbij twee teams van twee spelers aantreden, staat je bij het enkelspel volledig alleen op de baan. Dat maakt deze speelvorm tegelijk de meest veeleisende en de meest directe: elk punt win of verlies je op eigen kracht.

Wat is het enkelspel bij tennis precies?

Bij het enkelspel bij tennis spelen twee individuele spelers tegen elkaar. Het court dat ze gebruiken is smaller dan bij het dubbelspel: de buitenste banen (de zogenaamde “tram-banen”) tellen bij singles niet mee. Het speelveld is 23,77 meter lang en 8,23 meter breed. Dit verschil in breedte heeft grote invloed op de tactiek: je hebt minder ruimte om te bespelen, maar ook minder hoek te verdedigen.

Een wedstrijd in het enkelspel bestaat uit sets, games en punten. Elk game begint bij 0-0 (uitgesproken als “love-love”) en de punten lopen op via 15, 30, 40 en game. Een set win je door als eerste zes games te pakken, met minstens twee games verschil. Bij 6-6 volgt meestal een tiebreak. Afhankelijk van het toernooi win je een wedstrijd als eerste bij twee gewonnen sets (best-of-three) of drie gewonnen sets (best-of-five, gebruikelijk bij Grand Slams voor mannen).

Hoe verschilt het enkelspel van het dubbelspel?

Het grootste verschil zit in de fysieke belasting. Bij een single moet je het hele court zelf bestrijken, van hoek tot hoek, van net tot baseline. Je hebt geen partner die de helft van het veld dekt. Dat vraagt om een goede conditie, snelle benen en slimme balplaatsing. Bij het dubbelspel is er meer ruimte op de baan (inclusief de tram-banen) en werk je samen met een partner, wat andere tactische keuzes oplevert.

In het enkelspel speelt de service een nog grotere rol dan in het dubbelspel. Een sterke eerste service geeft je direct een voorsprong, omdat de tegenstander de bal lastig terugkan slaan. Veel professionele spelers baseren hun spelstijl voor een groot deel op hun servekwaliteit. Denk aan spelers die de ace als wapen inzetten en zo punten gratis weggeven aan de tegenstander.

Tactiek in het enkelspel

De tactiek bij het enkelspel draait om drie basisprincipes: de tegenstander uit balans brengen, zelf in positie blijven en fouten vermijden. Dit doe je door de bal slim te plaatsen, variatie aan te brengen in tempo en richting, en door op het juiste moment naar het net te komen.

Een veelgebruikte tactiek is het spelen van crossballs, waarbij je de bal diagonaal over het net slaat. De crossbal gaat over het laagste deel van het net en heeft meer ruimte binnen de lijnen dan een bal langs de lijn. Voor beginners en gevorderde spelers is dit een veilige basisoptie. De passing-shot langs de lijn gebruik je juist als de tegenstander naar het net komt, om hem te verrassen.

Spelstijlen in het enkelspel lopen sterk uiteen. Basisliners spelen het liefst vanaf de baseline, in lange rally’s, en wachten op de fout van de tegenstander. Serve-and-volley-spelers serveren en rennen meteen naar het net om de rally kort te houden. En allrounders combineren beide. Welke stijl het beste bij je past, hangt af van je snelheid, je slagkracht en je voorkeur.

Regels die specifiek gelden bij het enkelspel

De basisregels van tennis gelden voor zowel het enkel- als het dubbelspel, maar er zijn een paar details die specifiek zijn voor de single. De belangrijkste: de tram-banen (de smalle stroken aan de buitenkant van het court) zijn buiten spel. Een bal die op die stroken landt is uit. Dit geldt ook bij de service: de serveerder moet de bal in het diagonale servicevak aan de overkant laten landen, binnen de lijnen van het smalle court.

Verder mag de serveerder bij het enkelspel vanuit de volledige breedte van het basisvak serveren, maar moet hij achter de baseline staan en zijn voet niet op de lijn zetten voor de bal geslagen is. Doet hij dat wel, dan is het een voetfout en geldt de service als mislukt.

Het enkelspel op professioneel niveau

Op professioneel niveau is het enkelspel de belangrijkste en meest prestigieuze speelvorm. De vier Grand Slams (Australian Open, Roland Garros, Wimbledon en de US Open) zijn de grootste toernooien ter wereld en hebben het enkelspel als hoofdprogramma. Spelers als Novak Djokovic, Carlos Alcaraz en Iga Swiatek zijn bekende namen in het huidige professionele circuit.

De wereldranglijst voor het enkelspel wordt bijgehouden door de ATP (mannen) en WTA (vrouwen). Punten verdien je door wedstrijden te winnen op erkende toernooien. Hoe zwaarder het toernooi, hoe meer punten er te verdienen zijn. De nummer één van de wereld in het enkelspel wordt gezien als de beste tennisser of tennisster ter wereld, wat het een gedroomde positie maakt voor elke professionele speler.

Enkelspel spelen als recreatief tennisser

Wil je zelf het enkelspel bij tennis spelen, dan heb je in principe alleen een racket, ballen en een tegenstander nodig. De meeste tennisclubs bieden courts aan die je kunt huren, en ook veel parken hebben openbare banen. Een enkelspelwedstrijd duurt gemiddeld tussen de 45 minuten en twee uur, afhankelijk van het niveau en de speelstijl.

Voor beginners is het verstandig om te starten met het leren van de basisslag: de forehand en de backhand. Daarna volgt de service, wat de technisch meest complexe slag is in het tennis. Een cursus bij een erkende tennisclub of tennisleraar helpt je sneller vooruit dan zelf uitproberen. Veel clubs organiseren ook competitie voor recreatieve spelers in het enkelspel, waarbij je ingedeeld wordt op niveau via de KNLTB-rating.

Het enkelspel is veeleisend maar ook bevredigend: je bent volledig zelf verantwoordelijk voor elk punt, en een gewonnen wedstrijd voelt daardoor des te meer als een persoonlijke prestatie.